Ik heb momenteel meer dan een halve plank Amélie Nothomb staan in De Kaft.
Dat klinkt chic. Alsof ik daar jarenlang doelbewust naartoe gewerkt heb.
In werkelijkheid gebeurt zoiets gewoon plots. Zoals een wespenplaag. Of een existentiële crisis op dinsdagmiddag.
De vorige keer dat ik zoveel Nothombs bijeen had, kwam hier iemand binnen die de volledige rij in één beweging meenam. Echt alles. Alsof hij een literaire Pokémontrainer was die eindelijk zijn laatste glimmende exemplaar gevonden had.
Dus bij deze: de plank is terug.
Veel slanke boeken.
Veel hoeden op auteursfoto’s.
Veel titels waarbij ge denkt:
“Dat kan onmogelijk een normaal verhaal zijn.”
En eerlijk? Dat is het meestal ook niet.
Franstalige elegantie, absurde familieverhalen, champagne, Japan, honger, scherpe dialogen en personages die waarschijnlijk beter gekleed zijn dan wij allemaal samen.
Wie dus ooit dacht:
“ik zou misschien eens iets van Amélie Nothomb moeten lezen”
dit is uw moment.
Voor iemand anders weer beslist dat één exemplaar niet genoeg is.
Leen