Het is druk in Gent. Over de koppen lopen. Iedereen richting de kerstmarkt.
Ja. Kerstmarkt. Voor ik gecorrigeerd word. Tradities.
En voor alle duidelijkheid: dit zijn geen boekenmensen. Dit zijn glühweinmensen. Mensen met lichtjes in de ogen, een worst in de ene hand en een beker die dringend vastgehouden moet worden in de andere. Prima volk, absoluut. Maar ze zijn onderweg. Niet op zoek.
Er komen mensen binnen, zeker. Veel nieuwsgierigheid, veel “amai wat gezellig hier”. Alleen: ander ritme, ander doel. Meer beleving dan bladeren. En opvallend vaak meer interesse in de snoepbokaal met Napoleons dan in de boeken errond.
Ik las het vandaag ook zo in De Gentenaar: zulke evenementen trekken massa’s volk naar de stad, maar dat vertaalt zich niet automatisch in meer verkoop bij lokale handelaars. Niet uit onwil, gewoon omdat ze voor iets anders gekomen zijn.
Begrijp me niet verkeerd: feesten horen bij een stad. Maar het zou het stadsbestuur sieren om bij al dat sfeergeweld ook wat meer aan de lokale handel te denken. Niet alleen aan volk in de straten, maar ook aan zuurstof voor wie hier elke dag de sleutel omdraait.
Morgen is de laatste dag van de kerstmarkt. Daarna keert het tempo stilaan terug.
Na de kerstvakantie doe ik het zelf ook nog wat rustiger aan (vanaf 5 januari).
Meer tijd. Minder bekers. Meer boeken.
Leen